"Roeping: van verlangen naar voorziening"


"Roeping: van verlangen naar voorziening"


Aan de hand van het verhaal van Abraham legt Wim Hoddenbagh uit dat roeping begint met een verlangen en dat God uiteindelijk voorziet wanneer je in de roeping gaat wandelen. 

Wim Hoddenbagh - Wim Hoddenbagh (38) is getrouwd met Gea en samen hebben ze drie kinderen: Merle, Lente en Tije. 
Wim spreekt veel in kerken en op conferenties, waaronder vorig jaar in het hoofdprogramma van de Pinksterconferentie. Daarnaast is hij ambassadeur van Compassion. Zijn boodschap kenmerkt zich door eerlijkheid, kwetsbaarheid en liefde voor Jezus. Hard werken Zijn ouders waren in evangelist in Limburg en komen uit de Vergadering van Gelovigen. "Mijn ouders zijn mensen die heel krachtig zijn en ook hun zwakte duren toe te geven. Het is ook een cultuur waarin we echt aan de bak gingen. Werken was altijd wel iets dat ik graag deed. Mijn ouders wonen naast de kerk en tot op de dag van vandaag gaat mijn vader het hele gebouw rond om alle blaadjes op te ruimen." Wim begon als koster toen hij net getrouwd was. "Ik begon met het schoonmaken van het gebouw, bij het fundament beginnen.  Ik dacht: lekker basaal beginnen. In die periode werd het wel lastig, de kerk kromp van 400 naar 40 mensen. We wilden geen kamp kiezen, maar dat werd onze eigen nederlaag. We waren heel jong en idealistisch. Ik heb wel een beetje te doen met 'de Wim en Gea van toen', we wilden er graag voor gaan maar hadden het niet makkelijk." Het was een periode waarin Wim en Gea de donkere kant van de kerk zagen. "We kwamen in een liefdevolle kerk terecht en hebben daar eerst wat stilletjes op de achterste rij gezeten, maar hebben daar ook een stuk genezing en bevrijding ervaren. Ik heb toen gezegd: ik ga in de seculiere wereld werken en nooit meer preken!" Den Haag Wim ging aan de slag als lobbyist in Den Haag. "Ik zat veel op het Plein in Den Haag, daar wisselde ik informatie uit met Kamerleden en gemeenten. Ik merkte dat ik het leuk vond en dat het me goed af ging. Het is hard werken, je bent altijd bereikbaar." In die tijd ontwikkelde Wim zich tot een strategisch denker. "Je gaat dan ook personen zien en behandelen, zodat ik in de toekomst er ook nog profijt van kan hebben." Wim heeft in die periode veel geleerd waar hij nu veel gebruik van maakt, zoals het schrijven van speeches, het netwerken en het waarderen van mensen om hun kwaliteiten. Uiteindelijk kwam Wim bij de vraag: is dit echt wat ik wil? "In de zomers als ik vrij was, ging ik vaak nadenken. Ik was dan vaak eerst een week ziek, mijn lichaam moest tot rust komen. Daarna was ik mijn hele vakantie bezig om te denken of dit echt is wat ik wil."